18. júlí 2008 klukkan 16:02
Kæru vinir okkar sem bloggið okkar lesið.
Við höfum nú verið netsambandslaus í fjórar vikur svo fréttir af okkur hafa ekki verið settar inn á bloggið okkar. Við erum nú stödd í höfuðborginni að sinna hinum ýmsu verkefnum vegna starfsins á meðal Daasanachmanna, það inniber innkaup af efni til að byggja tvö ný hús fyrir fagnaðarboða, innkaup fyrir næsta skólaár stelpnanna sem á hosteli kirkjunnar búa, byggingarefni fyrir heilsustarfið en gera þarf við heilsugæslustöðvar. Svo við höfum í mörg horn að líta auk þess sem bílinn okkar þarf að fara eina ferðina enn á verkstæði og nú þarf að rífa báða benzíntankana undan til að laga þá og reyna að laga benzínmælana.
Við erum annars við hestaheilsu og njótum þess að hvíla okkur og sofa í köldu lofti í Addis Abeba á meðan á dvöl okkar stendur, það er munur að sofna í rúmlega 20 stiga hita hér en heima í Omo Rate er 32 – 34 stiga hiti inni í svefnherberginu okkar er við förum að sofa.
48. vikan 29 júní – 05. júlí 08.
Sunnudagur og við sváfum út!!! JIBBÍ. Reyndar vaknaði ég um átta leitið er Rogano kom og kallaði á Kalla en ég lét sem ég heyrði ekki í honum þar sem við vorum búin að taka ákvörðun um að vera heima í dag og sleppa því að fara til kirkju, enda hefðum við lagt af stað hálf átta og það vissi hann. Ég dreif mig þó fram úr og hellti upp á kaffi og settist inni í stofu með kaffi bollann og slakaði á uns Kalli vaknaði um níu leitið. Við ákváðum að þessi dagur skildi vera bara leti dagur svo lítið við gerðum annað en að slappa af og reyna að tengjast netinu til að senda dagbækur og ná í póst en allt kom fyrir ekki. Kalli var svo með stund úti í skólastofu fyrir nokkra unglings drengi sem Kússe hafði byrjað með áður en hann fór í frí til Konsó. Kalli ætlar að sjá um þessar stundir á meðan Kússe er í burtu.
Mánudagur og húshjálpin þvoði þvott en við fórum út á heimavist að telja hlutina sem þar eru, það er gert á hverju „vori“ er skólanum lýkur, við skiljum ekki alveg tilganginn að telja allt frá hinu smærsta – glasi til hins stærsta – rúmi/koju. Hver ætti t.d að fara með rúm/koju með sér heim án þess að tekið væri eftir því eða að skemma koju án þess að okkur yrði sagt það. En þannig er víst kerfið hér. Við reyndum og reyndum við netið but no luck svo þá var bara að fullklára kvartal skýrsluna með því að setja inn númer á allar nótur og skrifa kvittanir fyrir öllum nótunum, hálf skrítið bókhaldskerfi en Kalli sagði mér að þetta væri svona vegna þess að enginn treystir neinum. Svo nú er bókhaldið búið nema eftir er að skrifa kvittun fyrir skattinum sem Kalli reyndi að borga í dag inni í bæ en allt var lokað þar sem lögreglan var með Basar inni á löggustöð og allir áttu að koma þangað og kaupa mat og fleira. Basarinn byrjaði síðasta föstudag og á að enda í dag svo á morgun ættu allar verslanir, hótel og opinberarstofnanir að verða opnaðar á ný. Ferðin inn í bæ var því hálfgerð fýluferð en það er víst stundum þannig hér í Omo Rate að sagt er eitt en svo stenst það ekki. Nú við ákváðum þá að fara í tölvuleikinn minn frá Spáni; Age of Mythology svo Kalli installerti honum í sína tölvu líka svo nú sitjum við saman inni á skrifstofu og spilum. Reyndar bara yfir hábjartan daginn á meðan sólarkerfið nær að hlaða sig frá sólinni. Þannig að um kvöldið sátum við og gerðum krossgátur og Sudoko.
Þriðjudagur og eftir að við vöknuðum fór Kalli inn í bæ að borga skattinn og nú var allt opið svo þá er því lokið. Hann hitti á Asa fagnaðarboða og sagði Asa að Jaman ( sá sem hefur verið að flytja vörur fyrir okkur frá Arba Minch og sá einnig um flutninga fyrir Gulla) hefði verið handtekinn eða réttara að segja bílinn hans gerður upptækur þar sem hann hafði haft fullt af korni aftann á palli sem flytja átti til Arba Minch og selja á hærra verði en hér. Það er bannað að flytja korn frá Daasanach landi þar sem ekki er til nóg handa fólkinu sjálfu svo við skiljum ekki hvað Jaman gekk til með þessu. Er Kalli fór til Turmi og Dimeqa fyrir hálfum mánuði var þessi regla komin á og fór hann þá inn á lögreglustöð til að sækja um formlegt leifi til að taka með korn til fagnaðarboðana. Hann fékk upp á skrifað bréf frá yfirvöldum þar sem stóð að hann hefði leifi til að flytja 7 poka (700 kg) af korni til Tu/Di, ekki náðist í svo mikið korn svo 250 kg hafði hann með sér á þeim tíma. Lögreglan sagði að þá ætti hann inni 5 poka til góða. Kalli sýndi síðan lögreglunni í Turmi og Dimeqa bréfið og því var ekkert mál að hafa kornið með sér.
Við reyndum svo við netið í dag en sama og þegið það gekk ekki, Kalli reyndi að tengjast í gegnum sína tölvu og náði meira að segja í snúruna hennar Marie því kannski var okkar snúra ónýt en ekkert gekk. Okkur er ekki ætlað að hafa tölvusamskipti við umheiminn gegnum netið og finnst mér eins og klippt hafi verið á eina af lífæðum okkar. Ég er pirruð út í allt og alla og finnst Guð vera leiðinlegur og ósanngjarn, spyr hvað Hann sé að kenna mér/okkur, hvað höfum við gert rangt /vitlaust. Sama hvað ég kafa og leita svara þá magnast bara frustrasjonene og ég gefst upp á öllu saman. Veit þó innst inni að það er ekki Guð sem er að gera okkur grikk heldur er bara svo auðvelt að varpa því á hann. Síminn hefði átt að fara til Noregs eða Danmerkar í hreinsun síðastliðið sumar eins og hinn síminn sem nú er í Woito því Omo Rate síminn er jú fullur af ryki og drullu og ekki bætir úr skákk meðferðin á honum hjá Marie. Við sátum því í tölvunum í tölvuleikjum eftir hádegi í dag. Um kvöldið var svo Kalli með stund í skólastofunni fyrir unglingana og síðan hringdum við í Ástu Maríu og Gísla Davíð sem alltaf lífgar upp á tilveruna.
Miðvikudagur og Ásta Maria farin til Svíþjóðar á hundasýningu með Sillu, Danna og fleirum. Vonandi á hún eftir að skemmta sér vel og njóta þess að vera á Croft, ég öfunda hana hálfpartinn við verðum að gera þetta saman einhvern tíman er ég er komin heim. Líka frábæst með sýninguna síðastliðna helgi, vissi alltaf að skrudda mín væri best til að sýna hunda og að Logn skildi slá út mömmu sinni var nú algjört æði. Almas kom og þvoði húsið og við hjónakornin lögðum í það að reyna að laga vatsdæluna þ.e.a.s að skipta um loku á vatnsinntakinu. Var það ævintýri út af fyrir sig, dælan var ca 200 metra frá landi á pramma og ekki var hægt að vaða út vegna drullu. Kalli ákvað að við myndum nota bátinn svo Rogano fór tilbaka að ná í töskuna og eldsneytistankinn. Kalli ætlaði að draga bátinn að landi, stígur niður og UPPS hann sekkur upp á hnjám á vinstra fæti og hann er í skónum. Úr hægra skónum hann fór áður en hann steig niður togaði svo vinstri fót upp en enginn skór kom með svo kafa niður með hendinni til að finna skóinn og upp hann kom sem einn drullubolti. Upp í bát skórnir voru settir og ég úr mínum skóm og þeim hent í bátinn og síðan var báturinn togaður að landi þar sem minna var af drullu og smá steinar/möl. Rogano kom og kímdi yfir útganginum á Kalla, drulla upp á mið læri sem byrjuð var að þorna. Við sigldum svo út að prammanum og skiptum um lokuna og héldum svo yfir ánna að bílskúrnum sem þar er, höfðum séð að dyrnar voru opnar svo betra var að læsa þeim á ný. Heim á ný og þá var Almas að þrífa fórum þá heim til Kússe og settum bambus utan um eldhúsið þeirra svo nú má blása og rigna að vild án þess að eldurinn slokkni. Rökuðum síðan betur saman laufinu sem strákarnir höfðu rakað í hrúgur til að kveikja í þeim og dugði sú vinna fram á hádegi. Þá var rafstöðin sett af stað til að hlaða batterí inni í húsi með nýja tækinu sem Gulli kom með frá Íslandi. Við notuðum tækifærið og fórum í tölvuleikinn Age of Mythologi og skemmtum okkur alveg konunglega fram eftir degi á meðan batteríið hlóðst. Nutum þess svo að slappa af um kvöldið og hugsa til ykkar.
Fimmtudagur og eftir kaffi og stund tókum við okkur til að hreinsa bílskúrinn svo nú á að vera pláss fyrir báða bílana þar. Byrjuðum síðan á geymslunni við hliðina á en urðum að hætta þar sem Tebeno kom og sagði að vatnsdælan virkaði ekki, hún pumpar ekki upp vatni. Við vorum reyndar búin að taka eftir því að það væri vatnslaust héldum að garðyrkjustrákarnir hefðu gleymt að tengja frá stóra tankinum yfir á þann litla svo við kipptum okkur ekkert upp við það. Út á bátaskýli var haldið að ná í benzín og lyklana að bátnum og svo gengið eina 200 metra að bátnum. vatnið í ánni hafði sigið mikið frá í gær svo pramminn með dælunni á var hálfur á þurru landi. við urðum þó að sigla bátnum að prammanum því ekki vorum við fús til að vaða drullu upp að nára. Við töldum okkur laga dæluna og fórum heim, hún var allavega með vatn á réttum stöðum, nú ekkert vatn í krönunum og ekkert vatn kom í tankana svo eitthvað höfum við gert vitlaust. Eftir hádegishvíld enn á ný út á bátaskýli var haldið og þá spurði Rogano hvort við ætluðum til Dick, já við höfðum hugsað okkur það og leita ráða hjá honum. Rogano sagði þá að hann og fjölskyldan hefðu farið á bátnum klukkan eitt inn í bæ svo þau væru ekki heima. Kalli ákvað þá að keyra inn í bæ og reyna að hitta á hann en Dick var farinn frá Omo Rate er Kalli kom þangað svo heim hann kom á ný. Kalli og Tebeno vakt hér á lóðinni fóru þá niður að á til að færa prammann með dælunni á lengra út í ánna. Kannski myndi dælan þá virka, kannski stóð hún í of mikilli drullu. Þeir urðu að vaða út með prammann og reyna að festa hann við botninn. Erfiðlega gekk það þar sem botninn var sumstaðar eins og sementplata og staurarnir vildu ekki niður. Fiskarnir nörtuðu í hárin á fótunum á föður ykkar og kipptist hann til. Tebeno spurði hvað er að? Fiskarnir eru að narta í mig svaraði Kalli og þá hló Tebeno. Eftir um það bil hálf tíma tókst þeim að festa prammann, voru fæturnir á Kalla þá orðnir bláir af kulda svo að hann þurfti að nudda þá til að koma blóðrásinni af stað á ný. Vatnsdælan var svo sett af stað og fingur krossaðir að nú gengi þetta en NEI ekkert vatn kom pumpaðist upp í leiðslurnar svo Kalli hélt í land og náði í bátinn og sigldi til Dick. Er hann kom þangað stóð Caleb uppi í rjáfi að logsuða járngrind í húsinu sínu sem þeir feðgar eru að byggja, tveggja hæða hús og verður það fyrsta tveggja hæða húsið hér í Daasanach landi. Dick sagðist koma á morgun um tíu leitið er hann væri á leið inn í bæ og kíkja á dæluna. Kalli kom því heim. Á meðan Kalli var að vesenast allt þetta hafði ég það gott við garðvinnu. Marie kom til að fá stimpilinn og spyrja um bænastund um kvöldið, jú hún verður en eftir að Kalli er búinn með stundina fyrir unglingana í skólastofunni. Ég settist svo við tölvuna að reyna að skrifa kvartal skýrslu sem Literacy Coordinator for the Daasanach people. Flottur titill en hjálpar mér lítið við skýrslugerð, það tókst þó einhvern veginn að skrifa eina blaðsíðu og verður hún bara að duga í bili. Um kvöldið var svo bænastund og eftir hana sátum við Kalli og spjölluðum saman úti á verönd um póst sem hann hafði fengið frá Jens Espeland.
Föstudagur og ef ég man rétt eiga Kía og Ragnar brúðkaupsafmæli í dag, Gulli og co fara frá Eþíópíu í dag, já Bidda hringdi í okkur í gærkveldi, hafði þá fundið miðann með númerinu okkar á í veskinu sínu og ákvað að kasta á okkur kveðju. Vatnslaust var í morgun svo við höfðum sent skilaboð í gær til Almas að hún þyrfti ekki að koma í dag, ekkert vit í því að fá hana til að þvo þvott ef vatnið kemst ekki í lag. Dick kom á bátnum til að aðstoða Kalla við vatnsdæluna og viti menn hún fór í gang og virkaði 100% rétt, Dick sagði; „ It´s enough that I showed up it starts working“. Sennilega var það drullan sem leiðslurnar lágu í sem höfðu áhrif á það að vatnið dældist ekki upp svo nú er allavega nóg vatn í tönkunum. við hjónin fórum þá bara í tölvuleiki og slöppuðum af fram eftir degi. Kalli fór svo seinni partinn út í starfsmannaþorp en þar var hátíð svo hann notaði tækifærið til að taka myndir. Einhver hafði fengið geit á Dimi hátíðinni og var kominn í þorpið til að bjóða ákveðnum einstaklingum að borða með sér. Mikið fjör var þar, dansað og sungið fram eftir kvöldi.
Laugardagur fór í tölvuleiki enda kveikt á rafstöðinni. Reyndar hafði Kalli brugðið sér til Dick til að athuga hvort hann ætti X-Pin á cd til að setja inn í sína tölvu, jú jú hann fékk lánaðann cd –inn hjá Dick en gat ekki notað hann þar sem Dick er með Toshiba tölvu og diskurinn programeraður/ skráður á þeirra tölvu. Nú við verðum þá bara að fá X-P in í Addis eftir 10 daga. Við fengum þó lánaða tölvuna hennar Marie til að ná í tölvupóstinn okkar sem voru nokkrir, völdum reyndar úr þá sem við vildum lesa. Ég fór svo til Marie að athuga hvort hún ætti svefntöflu að gefa mér, hef ekki náð almennilegum svefni í 2 – vikur og er orðin langþreytt af ónógum og hvíldarlausum svefni, finn að það hefur áhrif á skap mitt, matarlyst og þrek. Á meðan ég var hjá Marie fórum við yfir kvartal bókhaldið og fékk ég það tilbaka svo nú get ég leiðrétt það sem þarf að leiðrétta og prentað út í síðasta sinn og skilað því mánudaginn eftir viku. JIBBÍ JEI!!!!!.
47. vikan 22 – 28. júní 08
Sunnudagur og allt í einu erum við ekki bara tvö sem förum á fætur í þessu húsi heldur fjögur vá hvað það er gaman, nú svo bætist í hópinn fjórir aðrir, fullt hús matar og fullt hús af fólki já meira en 100% aukning, ef ég tel mig kunna að reikna rétt er þetta um 300% aukning. Öldungarnir fóru inn í Omo Rate í kirkju því margir vildu heilsa upp á Gulla og Biddu en unglingarnir voru eftir heima hjá mömmu gömlu við spil og bókalestur. Eftir hádegi var farið að spila Catam spil sem ég og Kalli kunnu ekki en gaman var að læra það. Sigling á Omo ánni og gönguferð um svæðið var ennig á dagskrá annars held ég að við höfum aðallega notið þess að vera saman og slappað af.
Mánudagur og farið á fætur rétt fyrir sex þar sem allir nema við gömlu og kúlukonan voru að fara með Marie til Toltalle í mæðraskoðun og ungbarnaeftirlit. Reyndar fór Gulli með til að laga hurðina á heilsugæslunni þar niður frá en starfsmennirnir voru þá búnir að brjóta lykilinn í skránni og taka húninn af svo skipta þurfti um hún og skrá og eins voru þeir búnir að brjóta gluggan í dyrunum svo setja þurfti nýtt gler eða plötu í. Við Guðrún ákváðum að vera duglegar og baka flatkökur og rúgbrauð á meðan þau væru í burtu og húshjálpin þvoði þvott, Kalli var að vesenast hér á lóðinni með Kússe og afleysingarstráknum sem ætlar að leysa Kússe af en hann er að fara til Konsó með fjölskylduna sína í frí á miðvikudaginn. Já ég gleymi náttúrurlega að þetta er sjötti afmælisdagurinn í þessum mánuði, gamla sjálf bara orðin 46 ára og Kalli sagði að nú væri ég orðin það gömul að hann yrði að yngja upp, hann væri bara liðlega fertugur en ég alveg að verða fimmtug. Svo hver veit kannski nær hann mér einhvern tíman alla vega segir Guðrún Birna að ef hann ætli að yngja upp megi hin konan ekki vera yngri en 13 ára og hún verði að vera ljótari en Raggý og feitari svo við sjáum hvað setur. Held hann sé bara sáttur við það sem hann hefur. Við Guðrún vorum búnar að baka flatkökurnar um hádegi og brauðið var bara inni í ofni að sjá um sig sjálft svo við áttum náðugar stundir við hvíld og spilamennsku. Okkur fannst við heyra í bátnum er klukkan nálgaðist fjögur og ákváðum þá að leggja á borðið flatkökur, kæfu, hangikjöt, rúgbrauð og ost fyrir svanga ferðalanga en ekki kom báturinn að landi eða fólk gangandi að húsinu svo inn í kæli áleggið var sett og þvotturinn tekinn niður í staðinn. Tæplega fimm kom svo Marie og sagði að þau væru úti í Kabúsía hafi ætlað að far aút í Dimi þorp að sjá hátíðarhöldin þar og við ættum að ná í þau þangað, upp í bíl var farið og keyrt til Kabúsía þar sem stóðið stóð eða sat við heilsugæslustöðina drullugt upp fyrir haus, sveitt, þreytt og svöng. Ekki hafði neitt verið um að vera í Dimi þorpinu svo hálfgerð fíluferð var að skilja þau eftir í Kabúsía. Heim við komum og þá var að tak aút úr ísskápnum á ný og bæta kóki á borðið því þyrst og svöng þau voru enda höfðu þau bara fengið að borða orkubitana sem ég hafði sent með þeim um morguninn. Þó máttu þau ekki borða yfir sig því við vorum að fara út að borða klukkan sjö – hænuwott inni á hóteli sér pantað fyrir Gulla og afmælismánuðinn mikla. Er allir voru búnir í sturtu var farið út í bílana, við buðum Marie með okkur og brunað inn á hótel, ég held að við höfum ekki borðað svona hratt í langan tíma og verið svona dösuð svo eftir liðlega klukku tíma stopp var farið heim á ný og við átta settumst út á verönd og slöppuðum af, borðuðum súkkulaðiköku – sumir aðrir nammi.ÁSTARÞAKKIR FYRIR SÍMTÖLIN OG FYRIR MIG. Við fórum snemma að sofa því langur dagur framundan á morgun hjá okkur öllum.
Þriðjudagur og ferð til Nyangatom og Karo í dag. Við þurftum ekki að leggja af stað fyrir alllar aldir þar sem Jens hringdi á sunnudaginn og sagði að vegurinn væri fínn. Svo liðlega átta við lögðum af stað sem leið lá til Nyangatom og á leiðinni þangað gætti margra grasa, hinar ýmsu tegundir af „bamba“dýrum var að sjá, gróður sem breyttist eftir því sem vegaslóðin lá uns við komum að brekku sem lá niður að á og þar var bílnum lagt undir eina trénu sem þar stóð og veitti skugga. Við gengum svo niður að ánni því yfir hana við þurftum að fara, bíða við máttum í rúman hálftíma í steikjandi sól eftir því að báturinn kæmi en hann var víst upptekinn við að flytja rör í vatsdælu staðarins. Er hann kom vorum við ekki sein að koma okkur um borð enda hin fínasti bátur með yfirbyggingu en ekki kröftugum mótor aðeins 15 hestafla en okkar er 40 hestafla svo tutt, tutt var haldið yfir og þá var að klöngrast upp brekkuna til að komast í Kangata þorpið þar sem fagnaðarboðarnir búa. Upp við komumst og þá var sagt við okkur að við yrðum að fara á lögreglustöðina þar sem við værum Túristar og þá fauk í Kalla og Gulla og mátti varla sjá hvort þeirra var reiðari er þeir á undan okkur gengu. Fóru þeir svo á fund lögreglustjórans og reyndist hann þekkja Gulla frá því síðast er þau voru úti og Gulli hafði fraktað bíl þarna yfir þá, lögreglustjórinn skammaði gaurinn sem hafði skipað okkur að fara inn á lögreglustöð og lét hann vita að við værum sko ekki ferðamenn heldur samstarfsmenn svo leiðar okkar við komumst. Við fórum svo á matsölustað bæjarins að fá okkur að drekka enda þyrst eftir biðina hinum megin árinnar og á lögreglustöðinni. Síðan var haldið út á lóðina þar sem kirkjan er og þar átti Kalli fund með fagnaðarboðunum og einum öldungi. Fundurinn drógst á langinn enda höfðu fagnaðarboðarnir yfir mörgu að kvarta, m.a laununum sem þeir sögðu að væru allt of lág, reyndar virðist þorri vandans koma frá öldunginum sem starfað hafði sem fagnaðarboði í Konsó á sínum tíma en var nú ríkisstarfsmaður á háum launum. Kalli sagði þeim þá bara að fara til Jinka og tala við Jens um þetta enda hafi það verið hann sem ráðið þá án samstarfs eða ráðfæringar við okkur. Nú við ákváðum svo bara að drífa okkur af stað aftur því næsta stopp var Karo og hvað þar beið vissum við ekki nema það að pabbi ykkar hafði sagt við okkur kvöldinu áður að ef við ætluðum að taka myndir yrðum við að hafa fullt af eins birra peningum með okkur þar sem búið væri að eyðileggja fólkið með túrisma. Bíða við máttum við ánna eftir því að komast yfir og er bátakarlinn loksins kom og yfir við komumst fljót við vorum að koma okkur að bílnum en þá var bátakarlinn sem fullur var reiður þar sem við vildum ekki borga meira en 15 birr fyrir farið, vildi fá 20 birr fyrir. Karpað var í smá stund en ekki gáfum við okkur því ef við hefðum borgað 20 birr nú hvað þá næst, Kalli borgaði venjulega eitt birr fyrir sig einann. Við keyrðum svo tilbaka sömu leið um 14 km horfandi til vinstri til að missa ekki af slóðanum sem við áttum að fara inn á til að komast til Karo. Eftir um það bil 3 km á slóðanum komum við að einum parki þar sem við áðum og borðuðum nestið okkar sem smurt hafði verið um morguninn og héldum svo áfram ferð okkar. Er til Karo kom var fátt um manninn, rólegt og Kalli var ekki lengi að finna fagnaðarboðana í þorpinu enda ekki um mörg „hús“ að ræða. Átti hann svo fund með þeim og þar var sama upp á teningnum, launin of lág svo þeir voru líka sendir til Jinka að tala við Jens enda á hans vegum. Á meðan á fundinum stóð áttum við hin góð samskipti við staðarfólkið og máttum taka eins mikið af myndum og við vildum án þess að borga fyrir enda skildi fólkið það að við vorum ekki ferðamenn heldur starfsmenn og bárum hag þess fyrir brjósti. Guðrúnu Birnu var meira að segja boðið inn í einn kofann með þremur ungum konum og sátu þær á skrafi í dágóðan tíma áður en við sendum Katý og Pétur að gá að henni. Yndislegt fólk sem gaman var að hitta. ER Kalli kom svo út var hann leiður yfir öllu saman og fannst mér þá ráðlegast að láta Gulla keyra heim svo pabbi ykkar fengi að slappa af og hugsa um eitthvað annað eða allavega að horfa út um gluggan. Við komum svo heim um sex leitið þreytt eftir mikla keyrslu, fengum okkur að drekka og smá að maula áður en í sturtu var haldið og svo í kvöldmat til Marie. Þar sátum við öll frekar dauf og þreytt og þráðum það heitast að komast í rúmið og hvíla okkur. Við reyndar fórum heim til okkar og ræddum saman úti á verönd í eina klukkustund áður en við sögðum bagga bagga amen og takk fyrir daginn sjáumst á morgun.
Miðvikudagur og letidagur í dag enda flestir þreyttir eftir gærdaginn sem var frekar erfiður og mikið span. Flestir höfðu tekið þá ákvörðun að sofa út þennan dag en sumir voru vaktir liðlega sex er heimavistarstelpa ásamt kokkinum komu með geitarlæri til okkar. Höfðu komið í gærkvöldi liðlega hálf ellefu en við nentum ekki að svara þeim þá og bjuggumst ekki við þeim svona snemma í morgun. Á fætur því við pabbi fórum og helltum upp á kaffi, Guðrún Birna kom svo fram um sjöleitið síðan Pétur og svo kom Birna frá gestahúsinu, hafði svo að segja ekkert sofið þessa nótt svo hún þráði kaffi. Þær mæðgur lögðu þvottinn sinn í bleiti og ætluðu svo að þvo hann seinna um daginn því engin húshjálp í dag, henni er svo illt í olboganum. Karlpeningurinn fór svo inn í bæ að skoða „Kringluna“ og „Smáralind“ Omo Rates en við kerlingarnar fórum í fótabað með saltinu sem amma Systa og afi Gísli gáfu mér í afmælisgjöf. Síðan ákvað Bidda að sópa veröndina og Guðrún Birna ganginn og stofuna. Ég naut þess að gera ekki neitt svona einu sinni. ER karlarnir komu frá bænum var hafist handa við þvott á fötum og undirbúning á pylsupartíinu um kvöldið. Við bjuggum til kartöflusalat og remúlaði. Liðlega þrjú var svo haldið út í Dimi þorp því dans þar átti að vera en eitthvað breittist dagskráin þar sem öldungarnir/höfðingjarnir höfðu farið inn í bæ til að kaupa mjöð fyrir hátíðina um morguninn og voru ekki komnir tilbaka, sennilega hafa þeir ákveðið að smakka mjöðinn til að vera vissir um að hann væri í lagi og ekki getað hætt og sofnað. Við tókum því bara myndir af því sem þarna var, þ.e.a.s Kalli þóttist vera að taka myndir af náttúrunni eða okkur en smellti af fólkinu og öðru sem bannað er að mynda, gott að hafa svona flotta linsu það er enginn sem veit hvað er verið að mynda. Einn maður kom alveg brjálaður til okkar hinna og rak okkur í burtu, hann talaði reyndar bara daasanach svo ég reyndi að benda honum á að við værum með leifi frá minni höfðingjum að vera þarna og auk þess værum við frá Afawork en það heitir svæðið sem við búum á. Hann hélt áfram og þá benti ég honum á að tala við Kalla en með Kalla í för var einn frá kirkjunni sem gat túlkað, við ákváðum svo bara að fara heim á ný og borða súkkulaðiköku og nammi. Skelltum okkur svo í smá spil og Óli og Pétur fóru í fótbolta úti með stelpunum á heimavistinni. Um sex leitið fóru svo Gulli, Kalli, Katý og Óli aftur út í Dimi þorp til að sjá hvort eitthvað væri að gerast þar, við hin nutum þess að slappa af og rétt fyrir sjö fórum við Bidda í bæinn að ná í pylsubrauðin í bakaríið. Er við vorum að verða komnar tilbaka á lóðina sáum við hin vera að koma svo hálf átta hófst pylsupartíið og síðan var haldið áfram að spila Catam og slappað af uns tími var kominn að fara að sofa enda ferðadagur hjá Gulla og Co á morgun.
Fimmtudagur og ferðadagur Gulla og Co, vaknað var rétt fyrir sex því þau ætluðu að halda af stað liðlega sjö, klukkan var reyndar orðin átta er þau lögðu af stað, hálf tómlegt var eftir að þau fóru og ákveðinn doði í okkur. Við höfum því gert ósköp lítið í dag annað en að slappa af og hvíla okkur því vakað við höfum lengur en við erum vön og kannski gert meira í stand en við erum vön. Þó höfum við allavega notið þess að hafa þau hjá okkur og komum til með að lifa á því fram eftir hausti. Já þessi dagur leið svona einhvern veginn, við meira og minna í okkar eigin heimum og hugsunum. Reyndum þó er leið á kvöldið að ná í tölvupóstinn okkar og senda dagbók síðustu viku en allt kom fyrir ekki, síminn virkar ekki og það var sama hvað við reyndum alltaf kom erro skipum upp svo hvað er að símanum sem krisniboðið á vitum við ekki.
Föstudagur og við vöknuðum snemma, Kalli hélt af stað til Illeret með sjö stelpur sem þar búa. Skólanum er lokið fyrir sumarfrí hér í landinu svo næstu tvo og hálfa mánuð verður alger kyrrð á lóðinni. Ég þreif húsið á meðan þar sem Lages húshjálpin hjá Marie kom með skilaboð frá Almas um að hún kæmi ekki vegna eymsla í vinstri hendi. Allur morguninn fór í það ef frá er talinn hálftími sem ég sat og talaði við Omo frá Illeret en hann ásamt fleirum var þá á fundi inni í Rate um að fá kennslu í Daasanach málinu inn í skólann, flott framtak en okkur finnst nú samt hálf skrítið að standa í þessu nú er við erum komin og erum að vinna að kennslubók í lestri og skrift. Marie sagði að þetta væri ekki í fyrsta skipti sem þau frá Illeret reyni þetta en í fyrsta skipti þar sem þau bjóðast til að gefa lestrarbækur til kennslunar. Ég segi nú bara aumingja nemendurnir ef kennslubækurnar frá Illeret verða notaðar því í fyrstu kennslustund eru 20 nýjir bókstafir kenndir án innlagnar á 19 þeirra. Kalli kom svo tilbaka liðlega fjögur og hafði þá lent í kaffi heima hjá Rosmary og síðan farið í búðina í Illeret og keypt G-mjólk í fernum svo nú eigum við nóg af mjólk í kaffið okkar næstu mánuði. Ég hafði aftur á móti lagst inn í rúm með bók í hvíldinni og sofnað svo eitthvað hafði ég verið þreytt. Við sátum svo og skröfluðum saman í smá stund áður en Demeqetch kom til að fá launin sín áður en hún færi á námskeið og síðan í sumarfrí. Eins létum við hana skrifa niður hvað þarf að kaupa inn fyrir hostelið fyrir næsta vetur og sögðum henni að hún yrði að sjá um þau innkaup í lok ágúst í Arba Minch, okkur finnst ekki vera hægt að hún sem yfirmaður hostelsins þurfi ekki að sjá um matarinnkaupin fyrir skólaárið , hún sem veit hvað fer mikið af hverju. Við reyndum aftur að ná í tölvupóstinn en alltaf kom upp sama erro skipunin svo hvenær við getum náð í póstinn er alveg á huldu.
Laugardagur og seinustu stelpurnar frá hostelinu fara heim í dag. Við Kalli ákváðum að vera svolítið skipulögð; ég tók tvær stelpur á okkar bíl sem fara áttu til Kabúsía og Loyere en hann tók stelpurnar sem eiga heima í Lib Muqet og þar í kring á bátnum. Bæði lögðum við af stað um átta og ég keyrði í fyrsta skipti til Kabúsía ein en þar fór ein stelpa úr bílnum, Ariny – túlkur kom þá í bílinn og systir hans til að vísa mér leiðina til Loyere en þangað hef ég aldrei komið. Mín ferð tók ekki nema tvo klukkutíma í allt svo er ég kom heim ákvað ég að klára kvartalskýrsluna og viðhengi hennar svo Marie geti lesið yfir er hún kemur tilbaka frá Jinka en þangað fór hún í morgun til þess að geta á mánudaginn talað við hjúkrunarnemendur sem eiga að fara í verklegt nám í sumar. Meiri líkur er á því að hún geti valið einstaklinga ef hún fer svona snemma en í hitti fyrra hafði hún ekki farið og því setið uppi með nema sem ekkert gerðu. Nú Kalli kom svo um eitt leitið og hafði fengið hana að gjöf frá Geshang hjúkku í Lib Muqet svo nú eigum við tvo hana sem þarf að slátra því leið erum við á hanagalinu á hverri nóttu. Eftir hvíld kláruðum við svo að borga út þau laun sem eftir voru og gefa vöktunum shobado í síðasta sinn. Það er svo mikil kyrrð eftir að stelpurnar eru farnar að okkur hálf bregður við þögninni sem ríkir hér. Marie hafði verið að segja okkur frá því hve mikil hvíld væri er stelpurnar væru farnar en eitthvað fannst okkur það ekki geta verið rétt en kannski skiptum við um skoðun.
Jæja þessi vika hefur verið frábær í alla staði og nóg hefur verið að gera á öllum tímum sólarhringsins hjá hinum og þessum íslendinginum hér í Omo Rate; talað upp úr svefni, snef af martröð, reyndt að vekja suma, klósettferðir. Keyrsla hingað og þangað, Dimi, boltaleikir, sólböð, sturtuferðir undir græna vatstankinn, spil, krossgátur, lestur bóka og át svo eitthvað sé nefnt. Svo er það nema von að sumir séu eftir sig eftir dagana og þurfi að jafna sig.
Við vonum að ykkar vika hafi verið skemmtileg og þið hafið haft nóg fyrir stafni.
